Budowa czasu warunkowo-
przypuszczającego prostego

    1. Budowa czasowników regularnych

    Czas condicional simple z założenia jest czasem warunkowym prostym, używanym w zdaniach warunkowych drugiego stopnia, pełni jednak także funkcję "grzecznościową", modalną (gdybanie, hipotezy) oraz wyraża prawdopodobieństwo w przeszłości zamkniętej. W mowie zależnej wprowadzonej czasem przeszłym zamkniętym (podobnie jak w języku angielskim formy z would) desygnuje również przyszłość.
      Jego budowa jest relatywnie prosta, posiada bowiem te same końcówki dla czasowników wszystkich trzech koniugacji (-ar, -er, -ir), które każdorazowo dołączane są do formy bezokolicznika (patrz również: czas FUTURO IMPERFECTO).
       Oto przykład odmiany czasownika regularnego:


HABLAR

hablaría
hablarías
hablaría
hablaríamos
hablaríais
hablarían

    2. Budowa czasowników nieregularnych

    Podobnie jak w czasie przyszłym prostym, nieregularność w czasie condicional simple sprowadza się do zmiany tematu w niektórych czasownikach, końcówki zaś pozostają takie same, jak w czasownikach regularnych.
      By wiedzieć, jak wygląda oboczność tematyczna czasowników nieregularnych, wystarczy spojrzeć na listę czasowników całkowicie nieregularnych w czasie futuro simple (są to dokładnie te same czasowniki). Po odrzuceniu końcówki fleksyjnej w 1. os. lp. zostanie nam temat, do którego dołączać będziemy końcówki czasu condicional simple. 

hacer  -  haré 

haría
harías
haría
haríamos
haríais
harían

poner  -  pondré
poder  -  podré
salir  -  saldré
valer  -  valdré
tener  -  tendré
decir  -  diré
haber  -  habré
venir  -  vendré
querer  -  querré
caber  -  cabré
saber  -  sabré
    Należy pamiętać, iż podobnie jak w czasie INDEFINIDO, wszystkie czasowniki "pochodne" od wyżej wymienionych, np. deshacer (pozbywać się), deponer (deponować), detener (zatrzymywać), będą również całkowicie nieregularne. 
Zastosowanie czasu warunkowo-
przypuszczającego prostego

    3. Zastosowanie czasu CONDICIONAL SIMPLE

   Czas condicional simple z założenia jest czasem warunkowym prostym, używanym w zdaniach warunkowych drugiego stopnia, pełni jednak także funkcję "grzecznościową", modalną (gdybanie, hipotezy) oraz wyraża prawdopodobieństwo w przeszłości zamkniętej. W mowie zależnej wprowadzonej czasem przeszłym zamkniętym (podobnie jak w języku angielskim formy z would) desygnuje również przyszłość.
     Czasu tego używamy w:
 - zdaniach pojedynczych przypuszczających, gdy np. w języku polskim pojawiają się formy czasownikowe z partykułą -by:
   
 Me gustaría hablar con José.
(Chciałbym porozmawiać z Józefem.)

Sería una buena idea.
(To byłby dobry pomysł.)
 - zdaniach złożonych przypuszczających, czyli w tzw. zdaniach warunkowych drugiego stopnia, wyrażających hipotetyczne założenia: 

Si este tío tuviera mucho dinero, me casaría con él. 
(Gdyby ten facet miał dużo pieniędzy, wyszłabym za niego.)

Si mi padre se pusiera enfermo, le llevaría al médico.
(Gdyby mój ojciec się rozchorował, zabrałbym go do lekarza.)


    W tego typu zdaniach złożonych, czas condicional simple pojawia się w części nadrzędnej, natomiast część podrzędna (wprowadzana zazwyczaj spójnikiem si) zaopatrzona jest w czas IMPERFECTO DE SUBJUNTIVO (porównaj w zakładce).
    Wynika z tego, że by zbudować tzw. drugi warunek, należy poznać czas przeszły prosty trybu łączącego. 
 - zdaniach różnego rodzaju, tam gdzie zazwyczaj użylibyśmy czasów przeszłych trybu oznajmującego INDEFINIDO lub IMPERFECTO, jeśli zdania te mają być nacechowane implicite przypuszczeniem lub prawdopodobieństwem, czyli: w celu wyrażenia prawdopodobnej lub przypuszczalnej akcji przeszłej, odnoszącej się do przeszłości zamkniętej:

Balberón, ¿cuántos años tenía Julipón cuando se murió?
(Balberonie, ile lat miał Chulipon, kiedy zmarł?)

Que yo sepa, mujer, tendría (unos) noventa y ocho años.
(O ile mi wiadomo, babo, miał chyba dziewięćdziesiąt osiem lat.)

Mi amor, ¿qué le pasó a nuestro hijo, a José Manuel?
Najdroższy, co się stało naszemu synowi, Józefowi Manuelowi?

No sé, mi amor... La viuda de Luis Alberto dice que ese cobarde de Santiago Ignacio le amenazaría con una pistola.
(Nie wiem, moja droga. Wdowa po Luisie Albercie mówi, że ten łąjdak Santiago Ignacy prawdopodobnie groził mu pistoletem.)

 Si la memoria no me falla, esto tendría lugar en Venezuela.
(O ile pamięć mnie nie zawodzi, to wydarzyło się w Wenezueli.)


    Zwróćmy teraz uwagę na to, iż wszystkie powyższe zdania można powiedzieć za pomocą czasów przeszłych prostych, dołączając do nich wyrażenia modalne: probablemente (prawdopodobnie), a lo mejor (być może), etc. 


Balberón, ¿cuántos años tenía Julipón cuando se murió?
(Balberonie, ile lat miał Chulipon, kiedy zmarł?)

A lo mejor tenia noventa y ocho años.
(Miał chyba dziewięćdziesiąt osiem lat.)

Mi amor, ¿qué le pasó a nuestro hijo, a José Manuel?
Najdroższy, co się stało naszemu synowi, Józefowi Manuelowi?

No sé, mi amor... La viuda de Luis Alberto dice que ese cobarde de Santiago Ignacio probablemente le amenazó con una pistola.
(Nie wiem, moja droga. Wdowa po Luisie Albercie mówi, że ten łąjdak Santiago Ignacy prawdopodobnie groził mu pistoletem.)

Esto supuestamente tuvo lugar en Venezuela. 
(To przypuszczalnie miało miejsce w Wenezueli.)

    4. Funkcja w mowie zależnej

   W MOWIE ZALEŻNEJ wprowadzonej czasem przeszłym prostym (zamkniętym) INDEFINIDO lub czasem przeszłym IMPERFECTO, omawiamy czas condicional simple wyraża przyszłość (tzw. przyszłość w przeszłości). Funkcja "przyszła" czasu warunkowo-przypuszczającego prostego jest konsekwencją tzw. następstwa czasów (czyli konieczności zamiany lub "cofania" czasów gramatycznych w zdaniach podrzędnych, wtedy i niemal tylko wtedy gdy czasownik zdania nadrzędnego występuje w czasie INDEFINIDO lub ewentualnie IMPERFECTO. Zabieg taki występuje również w języku angielskim.
     Spójrzmy poniżej:

    Zdanie w mowie niezależnej (mąż do żony):
 
¡Te quitaré todo el dinero y acabarás una vez para siempre con esta locura de gastar tanto en las joyas!
(Wolne tłumaczenie - adaptacja: Zabiorę ci całą kasę i skończy się raz na zawsze to szaleństwo z wydawaniem tyle na błyskotki.)

[W zdaniu tym mąż, pogroziwszy żonie, użył czasu przyszłego prostego, który należało będzie zamienić na czas warunkowo-przypuszczający prosty, gdy zdenerwowana żona będzie relacjonowała groźby męża swojej przyjaciółce.]

    Zdanie w mowie zależnej (żona do przyjaciółki): 

Ayer mi marido me dijo que me quitaría todo el dinero y así yo me acabaría una vez para siempre con esa locura de gastar tanto en las joyas. ¡La madre que le parió!
(Wolne tłumaczenie - adaptacja: Wczoraj ten stary cap zagroził, że zabierze mi całą kasę i że się skończy raz na zawsze to moje niby wydawanie wszystkiego na "świecidełka". Stary i głupi!)

[W tym zdaniu żona, poskarżywszy się przyjaciółce, wyraziła potencjalną przyszłość za pomocą form condicional simple, zgodnie z regułami następstwa czasów w mowie zależnej wprowadzonej czasem przeszłym zamkniętym.]


Popatrzmy jeszcze na inne zdania:

 Me dijiste que saldrías  a las dos. 
(Powiedziałeś, że wyjdzesz o drugiej.) [Musiał to powiedzieć np. wczoraj]
CONDICIONAL
SIMPLE DE INDICATIVO
Spis treści

1. Budowa czasowników regularnych
2. Budowa czasowników nieregularnych
3. Zastosowanie czasu
4. Funkcja w mowie zależnej
Indywidualne i grupowe kursy języka hiszpańskiego 
z programem autorskim:
Twoja strona firmowa - szybko i za darmo!