Budowa czasu
przyszłego prostego

    1. Budowa ogólnie

    Czas futuro imperfecto de indicativo, zwany inaczej futuro simple, jest czasem przyszłym prostym trybu oznajmującego i wyrażać może przyszłość lub przypuszczenie w teraźniejszości lub przyszłości.
    Jego morfologia (budowa) jest stosunkowo prosta. Posiada on te same końcówki dla każdej koniugacji (-ar, -er, -ir) oraz nie dotyczą go ŻADNE oboczności samogłoskowe ani ortograficzne. 
    Do wyjątków, uznawanych za czasowniki całkowicie nieregularne w czasie przyszłym prostym, należy dwanaście czasowników, których odmiana znajduje się w kolejnej części niniejszego działu.
    Oto odmiana czasownika regularnego (końcówki dodajemy zawsze do pełnej formy bezokolicznika!):
    Proszę kliknąć na schemat.

    2. Czasowniki nieregularne

    Nieregularność czasowników w czasie przyszłym prostym sprowadza się do zmiany tematu niektórych czasowników, zaś ich końcówki flekcyjne pozostają takie same, jak w przypadku czasowników regularnych. 
   Czasowniki, w których temacie zachodzi oboczność, są następujące (podana zostaje forma bezokolicznika oraz 1.os.lp; po odrzuceniu końcówki 
 -é, pozostanie nam temat dla każdej kolejnej osoby gramatycznej):

hacer  -  haré, harás, hará, haremos, heréis, harán
poner  -  pondré
poder  -  podré
salir  -  saldré
valer  -  valdré
tener  -  tendré
decir  -  diré
haber  -  habré
venir  -  vendré
querer  -  querré
caber  -  cabré
saber  -  sabré

Należy pamiętać, iż podobnie jak w czasie INDEFINIDO, wszystkie czasowniki "pochodne" od wyżej wymienionych, np. deshacer (pozbywać się), deponer (deponować), detener (zatrzymywać), będą również całkowicie nieregularne. 
Zastosowanie czasu
przyszłego prostego

    3. Zastosowanie czasu przyszłego prostego

    We współczesnym języku hiszpańskim czas ten stosuje się najczęściej do wyrażania prawdopodobieństwa czy też przypuszczenia odnoszącego się do teraźniejszości lub przyszłości. Uczącym się języka hiszpańskiego może się to wydać dość nietypowe.
     Zastosowanie tego czasu w związku z wyrażaniem przyszłości w mowie potocznej jest stosunkowo rzadkie. Zastępuje go wówczas zwykły czas teraźniejszy PRESENTE lub tzw. KONSTRUNCJA PERYFRASTYCZNA ir + a + bezokolicznik (voy a hablar). 
      Używanie czasu przyszłego prostego w związku z faktyczną przyszłością jest wyrazem dbałości o język. Pojawia się ono wobec tego w sytuacjach oficjalnych lub w języku pisanym.
      Reasumując, czasu tego używamy w celu:

- wyrażania prawdopodonieństwa w teraźniejszości (rzadziej: przyszłości):

    ¿Quién será este tío?      ¡Qué sé yo! Será el novio de Juana.
(Co to za koleś?)      (Czy ja wiem! Może to chłopak Aśki.)

¿Dónde trabajará este vecino de arriba? 
 No, sé... Estará de basurero o algo así...
(Gdzie też może pracować ten sąsiad z góry?
Nie wiem... Robi chyba za śmieciarza albo coś takiego...)

¿Dónde se han ido los chicos?         Estarán en el parque. 
(Gdzie poszły dzieciaki?)                  (Chyba są w parku.)

    Zwróćmy uwagę na to, że w języku polskim również można sięgnąć po formę czasu przyszłego w celu wyrażenia prawdopodobieństwa w teraźniejszości: 

Co to za facet stoi przy furtce? To chyba będzie jakiś akwizytor.

   Wszystkie powyższe zdania moglibyśmy oczywiście stworzyć przy użyciu czasu teraźniejszego i zaopatrzyć je w wyrażenia modalne typu: tal vez, a lo mejor, probablemente (prawdopodobnie, może), etc., jednak sięgnięcie po prosty czas przyszły sprawia, że zdanie jest po prostu bardziej ekononiczne. Stąd użytkownik biegle posługujący się językiem hiszpańskim rzadko buduje wypowiedzenia (zdania) typu:

  Creo que los chicos están en el parque 
lub 
Los chicos probablemente están en el parque, 

zastępując je krótkim:

  Estarán en el parque. 

     Zdanie Creo que los chicos están en el parque to wypowiedzenie na poziomie osoby raczkującej w nauce języka hiszpańskiego. To książkowa "ogłupiająca" fraza z podręcznika A1 i A2 (proszę wybaczyć tę nieelegandzką prawdę!). 


- wyrażenia przyszłości, bez względu na to, czy jest ona bliska czy odległa. Nie jest również istotne, czy chodzi o zamiar (plany), czy też o coś wcześniej ustalonego (wbrew niektórym opracowaniom gramatycznym):

La semana que viene iremos todos a la fiesta de Juan.
(W przyszłym tygodniu idziemy wszyscy na imprezę do Jana.)

El mes próximo estaremos en Grecia.
(W przyszłym miesiącu będziemy w Grecji.)

    To, czy oba wydarzenia faktycznie będą miały miejsce, leży niejako w gestii opatrzności. Żaden podział na "zamiary" lub "zaklepane" przyszłe wydarzenia nie wpływa na decyzję o użyciu czasu przyszłego prostego. 

    4. Dodatkowe informacje

    W języku hiszpańskim przyszłość (bliską, daleką lub hipotetyczną czyli związaną z z naszymi zamiarami) najczęściej wyraża się za pomocą czasu teraźniejszego w połączeniu z odpowiednim okolicznikiem czasu i/lub konstrukcji peryfrastycznej ir + a + bezokolicznik.

El mes próximo voy a Italia.
(W przyszłym miesiącu jadę do Włoch.)

Voy a trabajar.
(Będę pracował.)

     Uwaga: 

   Po spójniku SI w odniesieniu do przyszłości używamy TYLKO czasu teraźniejszego, podobnie jak w języku angielskim po IF:

Si tengo tiempo esta tarde, voy a quedar con Ignacio y le hago una... 
Jeśli tego wieczoru będę miała czas, spotkam się z Ignacym i zrobię mu...


      Po spójnikach czasowych typu CUANDO, po których ma nastąpić przyszłość, używamy TYLKO czasu PRESENTE DE SUBJUNTIVO:

Cuando tenga dinero, voy a fundar un instituto de puntuación.
(Kiedy będę miał pieniądze, założę jakiś instytut interpunkcji.)


Więcej o spójnikach czasowych typu: CUANDO na podstronie 
FUTURO IMPERFECTO 
DE INDICATIVO
Spis treści

1. Budowa ogólnie
2. Czasownik nieregularne
3. Zastosowanie czasu
4. Dodatkowe informacje
Kreator stron - łatwe tworzenie stron WWW