Budowa czasu przeszłego
 uprzedniego (zaprzeszłego) 

    1. Budowa ogólnie

    Czas pretérito pluscuamperfecto de indicativo jest czasem zaprzeszłym i składa się z dwóch komponentów. Pierwszą składową jest czasownik posiłkowy HABER (odpowiednik angielskiego HAVE) odmieniony w czasie przeszłym niedokonanym IMPERFECTODrugą składową stanowi tzw. PARTICIPIO PASADO (imiesłów  przymiotnikowy bierny lub przeszły) czasownika będącego nośnikiem sensu (właściwego czasownika). 
     Proszę kliknąć na schemat:
Między czasownikiem posiłkowym a formą participio pasado nie może znajdować się żaden wyraz:

La señora Purificación ha [tutaj nic nie może się pojawić] maldecido 
al señor Sánchez.

    2. Czasownik posiłkowy HABER

Czasownik posiłkowy HABER jest odpowiednikiem angielskiego czasownika HAVE. Oba wywodzą się z tego samego łacińskiego słowa o znaczeniu „mieć”.
Podczas gdy angielskie HAVE zachowało owo znaczenie po dziś dzień, to hiszpańskie HABER zatraciło je w toku ewolucji języka i stanowi dziś głównie czasownik posiłkowy do tworzenia czasów złożonych. 

    3. PARTICIPIO PASADO czyli imiesłów przymiotnikowy

  Jest bezosobową formą czasownika, której odpowiednikiem w języku polskim jest imiesłów przymiotnikowy bierny dokonany (zrobiony, powiedziany, napisany, etc.) lub niedokonany (robiony, mówiony, pisany). Jeśli jest regularny, przybiera końcówki wypisane w punkcie 1. 
   Służy on do tworzenia czasów złożonych (2) bądź wystepuje w zdaniu samodzielnie, pełniąc w nim funkcję przymiotnika (1). Spójrzmy na dwa poniższe zdania:

(1) Don Pedro está convencido de que no padece ninguna enfermedad mental.
(Pan Piotr jest przekonany, że nie cierpi na żadną chorobę umysłową.)

(2) Doña Purificación hoy ha estado en el ambulatorio.
(Pani Purificación była dziś w przychodni.)

    4. Nieregularne PARTICIPIO PASADO

Imiesłów przymiotnikowy może mieć formę nieregularną, jak również może występować pod dwiema postaciami: w formie regularnej i nieregularnej.
Oto zestaw imiesłowów przymiotnikowych występujących prawie wyłącznie w formie nieregularnej:
Pełna lista nieregularnych imiesłowów przymiotnikowych znajduje się w NINIEJSZYM PODRĘCZNIKU. Więcej o imiesłowie nieregularnym przeczytają Państwo TUTAJ
Zastosowanie czasu przeszłego
 uprzedniego (zaprzeszłego) 

    5. Zastosowanie czasu przeszłego uprzedniego

  Jest to czas, który zazwyczaj wyraża czynność lub akcję (najczęściej dokonaną) uprzednią (wcześniejszą) w stosunku do innej akcji (również najczęściej dokonanej). 
    Obie czynności lub akcje mogą być bliskie wobec siebie (np. kilka minut) lub odległe (kilka dni, miesięcy, lat). 

---------------------------------------------------------------------------------------- 

a) relacja bliska:


(1)   Cuando llegó la policía, los ladrones ya se habían huido.
(Złodzieje już zdążyli uciec, gdy przyjechała policja.) 

(2)   Immaculada había preparado la cena, cuando León regresó a casa.
(Gdy León wrócił do domu, Immaculada miała już gotową kolację.) 

(3)   Cuando he vuelto esta tarde a casa, me he dado cuenta de que mi mujer ya me había planchado la ropa, y no tenía que hacerlo yo.
(Gdy po południu wróciłem do domu, uświadomiłem sobie, że żona wyprasowała mi już ubranie, więc ja nie musiałem tego robić.)

(4)   Llegó al comedor, cuando todos ya habían empezado a comer.
(Dotarł na stołówkę, kiedy wszyscy już zaczęli jeść.)


      Uwaga 1:

   W relacjach tego typu, szczególnie w ćwiczeniach gramatycznych, pojawia się w zdaniu wyraz YA (już), podpowiadający, która akcja jest wcześniejsza. Jest on jednak zbędny, bowiem sama obecność czasu zaprzeszłego jasno wyraża uprzedniość danej akcji.

     Uwaga 2:

   W "relacjach bliskich" czas ten występuje bardzo często w zdaniach nadrzędnych, zaś w zdaniu podrzędnym - po spójniku CUANDO - pojawia się czas PRETÉRITO INDEFINIDO lub ewentualnie PRETÉRITO PERFECTO (1) (2) (3). Może jednak być zupełnie odwrotnie (4). 
       Poza tym, szyk obydwu zdań składowych jest absolutnie nieistotny!

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------
     
b) relacja odległa:


(1)    Habían pasado cinco meses antes de que se dieran cuenta de que Ignacio les robó (había robado).
(Minęło pięć miesięcy, zanim uświadomili sobie, że Ignacy ich okradł.)

(2)    Nunca antes me había divertido tanto, como me divertí ayer en esta playa de nudistas. 
(Nigdy dotąd tak się dobrze nie bawiłem, jak wczoraj na tej plaży nudystów.)

(3)    Julia dijo que su marido le había dado una paliza y que le había denunciado. 
Julia powiedziała, że jej mąż uderzył ją w twarz i że na niego doniosła
[Powiedziała to, np. wczoraj, po tym jak, np. miesiąc temu, mąż ją uderzył - przykład tzw. MOWY ZALEŻNEJ, gdzie obowiązuje NASTĘPSTWO CZASÓW.]

     Uwaga 1:

   W zdaniach (1) (2) mamy do czynienia z dwoma stosunkowo odległymi wobec siebie wydarzeniami. Szyk zdań składowych może być różny. Mogą to być zdania złożone współrzędnie. 

     Uwaga 2:

    Zdanie (3) reprezentuje mowę zależną, wprowadzoną czasem zamkniętym INDEFINIFO (forma: dijo), gdzie występuje tzw. następstwo czasów. Nie musimy go jednak rozpatrywać w tych kategoriach, bowiem użycie czasu pluscuamperfecto da się wytłumaczyć faktyczną uprzedniością dwóch ostatnich wydarzeń. 
PRETÉRITO PLUSCUAM-PERFECTO
DE INDICATIVO
Spis treści

1. Budowa ogólnie
2. Czasownik posiłkowy HABER
3. PARTICIPIO PASADO
4. Nieregularne PARTICIPIO PASADO
5. Zastosowanie czasu
Kreator stron - łatwe tworzenie stron WWW